یادداشتی از فاطمه کردی:
نقدی بر نظام جدید آموزشی در مدارس / پای تهی گشتن ، به است از کفش تنگ

فرارسیدن خردادماه حاکی از به اتمام رسیدن یک سال تحصیلی و بسته شدن دفتری دیگر درتاریخچه ی تعلیم وتربیت است. تعلیم و تربیتی که حدود چهارسال است دستخوش نظام جدید آموزشی شده. ازسال 1391 نظام آموزشی 3-3-6 ، طبق مصوبه ی شورای عالی انقلاب فرهنگی ،جایگزین نظام آموزش سابق شده است.
مطابق با سیستم جدید ، دانش آموزان پنجم ابتدایی که سابق راهی مدارس راهنمایی میشدند ، درهمان مقطع ابتدایی به عنوان دانش آموزان پایه ششم باقی می مانند.       
 بنابراین دراین سیستم جدید ، کودکان مقطع پیش دبستانی با دانش آموزان اول راهنمایی ( ششم ) دریک مدرسه تحصیل می کنند.                     
   معظل هم زیستی کودکان پیش دبستانی با پایه ششم ،تفاوت زیاد سنی واختلاف جسمی وروحی و روانی زیاد ، بین این دو گروه از دانش آموزان ، تاحدودی کار تعلیم وتربیت برخی مدارس را دچار چالش نموده است.                            
   بااجرای سیستم 3-3-6 در نظام آموزشی، به چشم خورده که دانش آموزان کوچکتر از سوی دانش آموزان بزرگتر مورد خشونت بدنی قرارگرفته اند.زورگویی های دانش آموزان پایه ششم موجب شده برخی از کودکان پیش دبستانی دچارترس های شدید وگریز از محیط مدرسه شوند.     همچنین دانش آموزان کوچکتر دراثرتعامل با دانش آموزان بزرگتر ، با برخی موارد ، بسیار زودتر از آنچه لازم است آشنا میشوند.که این آشنایی زودرس با مواردی که فراتر از سن و سال کودکان است ، عواقب نامطلوبی را بدنبال خواهد داشت.              بااین تفاسیر و شواهدی که در مدارس به چشم میخورد و بر مدیران و معلمین پوشیده نیست، باید تدابیری اندیشید که نظام آموزشی جدید موجب تنگ شدن عرصه ی تعلیم و تربیت بر فرزندانمان نگردد و به قول مولانا که می فرماید :           
    پای تهی گشتن، به است از کفش تنگ!

  28 خرداد 1395
بخش : یادداشت
کد خبر: 53754
تگ ها :

seydnews@gmail.com

نظرات 0
ارسال نظر
پررنگ کج خط دار خط دار در وسط | سمت چپ وسط سمت راست | قرار دادن شکلک قراردادن لینکقرار دادن لینک حفاظت شده انتخاب رنگ | پنهان کردن متن قراردادن نقل قول تبدیل نوشته ها به زبان روسی قراردادن Spoiler

تلگرام صیدنیوز